Share on Tumblr
Αγαπημένη Ερωτική Σκηνή...
Ποια φαντασίωση σε ερεθίζει πιο πολύ
Αφεντικό/Αφεντικίνα
Συγκεκριμένο σημείο στο κορμί
Σκλάβος/Σκλάβα
Ομαδικό Σεξ
Σενάριο (Μπάτσος-Κλέφτρα κ.ά.)
Αντικείμενο
Αφέντης/Αφέντρα
Μεγαλύτερος άντρας/γυναίκα
Φαγητό
4 Photos In Gallery
    

Αιώνιο Ζευγάρι: Ζυλ Ντασσέν και Μελίνα Μερκούρη

Ο Ζυλ και η Μελίνα ξάνα μαζί. Η Ελλάδα αποχαιρετά έναν σπουδαίο άνθρωπο και καλλιτέχνη, έναν αληθινό Ελληνα. Ο Ζυλ Ντασσέν, «έφυγε» στις 31 Μαρτίου 2008 σε ηλικία 97 ετών για να συναντήσει το μεγάλο του έρωτα, την αγαπημένη του Μελίνα.
Ο σπουδαίος σκηνοθέτης του κινηματογράφου και του θεάτρου έζησε στην Αθήνα για πάνω από 30 χρόνια. Ακολούθησε τη γυναίκα της ζωής του στην χώρα της, παραμέρησε τη διεθνή του καριέρα και πάλεψε και εκείνος για τα οράματά της. Μετά το θάνατο της Μελίνας Μερκούρη το 1994 συνέχισε να αγωνίζεται για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα δημιουργώντας το Ιδρυμα Μελίνα Μερκούρη. Αγάπησε την Ελλάδα με πάθος, όπως με πάθος αγάπησε την τέχνη του, την ελευθερία έκφρασης, τη δημοκρατία. Οπως έλεγε ο ίδιος «Ημουν Έλληνας ακόμη κι όταν δεν το γνώριζα. Η Ελλάδα είναι το σπίτι μου».

Η ζωή του στην Αμερική

Ο Ζυλ Ντασσέν γεννήθηκε στο Κοννέκτικατ των Η.Π.Α στις 18 Δεκεμβρίου του 1911, ήταν ένα από τα οκτώ παιδιά ενός ρωσοεβραίου κουρέα. Ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός στη Νέα Υόρκη και αργότερα αρχίζει να σκηνοθετεί τις δικές του ταινίες. Ως νεαρός ταλαντούχος σκηνοθέτης συνεργάζεται με τις μεγαλύτερες εταιρείες παραγωγής, δημιουργεί υπέροχες ταινίες με διάσημους ηθοποιούς του Χόλυγουντ, όπως το «Brute Force» με τον Bart Lancaster, το «Naked City» και το «Thieves Highway».
Οντας όμως ενεργός αριστερός και μη προδίδοντας τα πιστεύω του, μπαίνει στη μαύρη λίστα του Μακάρθι, και το 1949 αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη λαμπρή του καριέρα στην Αμερική και έρχεται στην Ευρώπη. Αρχικά μένει στο Λονδίνο όπου δημιουργεί την ταινία «Night and the City» με πρωταγωνιστή τον αγαπημένο του ηθοποιό Richard Widmark και το 1955 σκηνοθετεί στη Γαλλία την αριστουργηματική του ταινία «Rififi».

Με τη Μελίνα


Ο Ντασσέν είναι πιά ένας μάστορας των φιλμ-νουάρ. Το «Rififi» προτείνεται για το βραβείο του Χρυσού Φοίνικα στις Κάννες. Μαζί διαγωνίζεται και η ταινία «Στέλλα» του Μιχάλη Κακογιάννη με πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη.
Οταν ο Ζυλ πρωτοαντικρίζει το πρόσωπο της Ελληνίδας ηθοποιού, στην προβολή της ταινίας, μαγεύεται. Η Μελίνα Μερκούρη θυμάται πως όταν τέλειωσε η ταινία έτρεξε κοντά της και της είπε: «Περπατάτε πολύ ωραία και γελάτε πολύ ωραία». Εκείνη τον προσκαλεί στην Αθήνα για να τον ξεναγήσει στην αγαπημένη της πόλη. Στις Κάννες ο Ντασσέν κερδίζει το Χρυσό Φοίνικα, στερεί το βραβείο από την «Στέλλα» αλλά λίγους μήνες μετά έρχεται στην Ελλάδα για να την συναντήσει. Δίνει ραντεβού με τη Μελίνα και το πρώτο πράγμα που της λέει μόλις την βλέπει είναι: «Είμαι γαντζωμένος».
Ενας μεγάλος έρωτας έχει γεννηθεί. Εκεινη την περίοδο συναντούν μαζί το σπουδαίο Ελληνα συγγραφέα Νίκο Καζαντζάκη με αφορμή τη μεταφορά στον κινηματογραφό του βιβλίου του, «Ο Χριστός ξαναστραυρώνεται» το οποίο θα σκηνοθετούσε ο Ντασσέν.
Κατόπιν ο Ζυλ γυρίζει στη Γαλλία όπου ήταν παντρεμένος με την Beatrice Launer με την οποία είχαν τρία παίδια. Χωρίζει και λίγο καιρό αργότερα έρχεται στην Ελλάδα για να μείνει για πάντα στο πλάι της μούσας του.
Το 1960 γυρίζει την ταινία «Ποτέ την Κυριακή», με πρωταγωνίστρια φυσικά τη Μελίνα. Είναι η ιστορία ενός Αμερικανού ερασιτέχνη φιλόσοφου που έρχεται στην Αθήνα για να ερευνήσει το λόγο της πτώσης του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού. Στο πρόσωπο μιάς καλοσυνάτης πόρνης βλέπει την Ελλάδα και προσπαθεί όχι μόνο να τη βάλει στον ίσιο δρόμο αλλά να τη βοηθήσει να καταλάβει το μεγαλείο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.
Η ταινία προτάθηκε για Οσκαρ Σεναρίου και Σκηνοθεσίας. Ο Μάνος Χατζιδάκης κερδίζει το Οσκαρ για τη μουσική της ταινίας και αργότερα το «Ποτέ την Κυριακή» ανεβαίνει στο Μπρόντγουεϊ ως «Ιλια Ντάρλινγκ».
Το 1962 γυρίζει τη «Φαίδρα», την ιστορία ενός ερωτικού τριγώνου πατέρα, γιού και μητριάς βασισμένη στον αρχαίο μύθο της βασιλίσσας Φαίδρας. Δύο χρόνια αργότερα θα σκηνοθετήσει το «Τοπ Καπί». Οι ταινίες που δημιουργούσε από τότε που γνώρισε τη Μελίνα είχαν πάντα μία αναφορά σε κάτι ελληνικό.
Το 1967 όταν εγκαθιδρύεται στην Ελλάδα το καθεστώς της χούντας ο Ζυλ και η Μελίνα αυτοεξορίζονται στο εξωτερικό και ξεκινούν το δικό τους αντιδικτατορικό αγώνα. Ο ίδιος έλεγε: «Ζούσα μια διαφορετική εξορία από το 67 έως το 74. Σκηνοθέτησα μία μόνο ταινία γιατί η καρδιά μου είχε μόνο απογοήτευση για τη δικτατορία στην Ελλάδα. Αφοσιώθηκα στη Μελίνα, μένοντας πλάι της όσο το δυνατόν περισσότερο, οι ταινίες δεν βρίσκονταν καν στο μυαλό μας».
Οταν πέφτει η χούντα το 1974 το ζευγάρι γυρίζει στην Ελλάδα. Ο Ντασσέν κάνει δύο πολιτικές ταινίες τη «Δοκιμή» που αναφέρεται στη δικτατορία και την «Κραυγή Γυναικών» για την Κύπρο. Τη περίοδο εκείνη η Μελίνα εκλέγεται βουλευτής και τη δεκαετία του 80’ γίνεται υπουργός Πολιτισμού βάζοντας ως κύριο στόχο την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα. Το 1980 ο Ντασσέν δέχεται ένα βαρύ χτύπημα, τον πρόωρο χαμό του γιού του και δημοφιλή τραγουδιστή Joe Dassin, από καρδιακή προσβολή.
Μένοντας στην Ελλάδα ο Ντασσέν γυρνάει στην παλιά του αγάπη το θέατρο και σκηνοθετεί μεταξύ των αλλων τρία σπουδαία έργα: «Την όπερα της Πεντάρας», το «Γλάρο», και «Το θάνατο του εμποράκου».
Οι συνεργάτες του τον χαρακτηρίζουν πράο και ήρεμο άνθρωπο. Μιά φλόγα όμως έκαιγε πάντα μέσα του. Μετά την απώλεια της Μελίνας δεν έπαψε να αγωνίζεται για την προβολή και τη διάδοση του Ελληνικού Πολιτισμού και εργάστηκε πολύ για την δημιουργία του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Τελευταία του επιθύμια ήταν να αναπαυθεί δίπλα στην Μελίνα...

Cissea: Κορμί από Αλλο... Πλανήτη!
Οι Νέοι λένε Ναι στο Διαζύγιο και στο Swinging
Τρία Κόλπα για να δείχνει Μεγαλύτερο
Γιατί η Τσουτσούνα Είναι σαν... Μανιτάρι
 
Επικοινωνία
Όνομα:
Επίθετο:
email:
Σχόλιο: